هرچه به گِرد خویشتن می‌نگرم درین چمن

هرچه به گِرد خویشتن می‌نگرم درین چمن
آینه‌ی ضمیر من جز تو نمی‌دهد نشان ...

👤 هوشنگ ابتهاج
دیدگاه ها (۳)

خودم را بى‌تودلخوش می‌کنم جانا به هر نوعى... گَهى با اشکِ جا...

— هوشنگ ابتهاج | بی‌خواهشی!گاهی آدم از برآورده نشدنِ خواسته‌...

با هم دکلمه ای بشنویم

می‌ خرامی و تو را می‌ نگرمچشم تو آینه روشن دنیای من استتو هم...

هرچه بیشتر می‌شناسمتکمتر می‌توانم از تو فاصله بگیرم مثل نوری...

موسیقی

با هم ببینیم و بشنویم

نمی‌دانم از چه می‌گریزم؛از آدم‌ها، از خویشتن، یا از آن غریبه...

بگذار هرچه می‌خواهند، از خنده قصه‌ها سازندعقابانِ بلندپرواز،...

کاشکی تاریکی می‌رفت فردا می‌شد صبح می‌شد چشمون تو پیدا می‌شد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط