ساخت تلسکوپ 2

دارای یک لوله بلند است. اما به جای لنز عینی ، آینه ای عینی یا اولیه دارد. به یاد داشته باشید ، یک لنز عینی در انتهای لوله قرار دارد که نور وارد می شود. در مقابل ، آینه در انتهای مخالف لوله قرار دارد.
آینه عینی یک آینه تخت نیست. در عوض ، این یک آینه منحنی (مقعر) است. بازتابنده ها دارای یک آینه دوم هستند که آینه ثانویه نامیده می شود. آینه ثانویه یک آینه صفحه تخت است. این آینه در انتهای مخالف آینه اصلی قرار دارد. در زاویه 45 درجه نسبت به جهت نوری است که توسط آینه اولیه منعکس می شود. در این نوع بازتابنده ، چشمی در کنار لوله قرار دارد (نه انتهای آن).تصویر
چگونه نور در هر نوع تلسکوپ حرکت می کند؟
در یک ماده انکساری ، نور نزدیک لنز هدف وارد تلسکوپ می شود. عدسی هدف یک عدسی محدب است. این لنز نور را همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. دومین عدسی محدب در چشمی ، نور همگرا را گرفته و آن را به عقب برمی گرداند. این تصویر را در نقطه کانونی بزرگ کرده و به کانون توجه می رساند. به همین دلیل ، یک نسوز باید مسیری شفاف و طولانی داشته باشد تا اجازه دهد پرتوهای نور خم شوند. یکی از نکات منفی این نوع تلسکوپ این است که تصویر به صورت وارونه ظاهر می شود.در یک بازتابنده ، نور در انتهای روبروی آینه اولیه وارد تلسکوپ می شود. آینه یک آینه مقعر است. آینه مقعر ، مشابه لنز محدب ، نور را در آینه ثانویه همگرا می کند. پرتوهای نور در نقطه کانونی به هم می رسند. در این مرحله آنها دوباره شروع به واگرایی می کنند. عدسی محدب در چشمی نور همگرا را گرفته و آن را به بیرون برمی گرداند. همانند شکست ، تصویر همچنان وارونه است. به عنوان یک تصویر مجازی فراتر از تلسکوپ در جهتی که فرد به دنبال آن است ظاهر می شود.در یک تلسکوپ بازتابنده ، آینه اصلی باید معیار ریلی را برآورده کند ، که بیان می کند خطای سطح نباید بیش از λ / 4 باشد. برای نور مرئی ، این به معنای 100 نانومتر است.
شکل ایده آل آینه اولیه در محدوده های منظم نیوتنی یک پارابولوئید است ، بنابراین مهم نیست که از چه تکنیکی برای ساخت آینه استفاده می کنید ، سطح حاصل نیاز به پیروی از سهموی ایده آل با خطایی بیشتر از 100 نانومتر دارد (به دلیل ریلی).
برای یک آینه با دیافراگم معقول و فاصله کانونی ، بخشهای مسطح شما با خطایی بسیار بزرگتر از 100 نانومتر ، بیشتر شبیه کسرهای میلی متر یا تقریباً برابر آن ، یعنی حدود 1000 برابر بزرگتر از مقدار قابل قبول ، از سطح سهموی جدا می شوند.
هیچ راهی برای دور زدن آن وجود ندارد. هر قسمت از آینه نیاز به پیگیری سهمیه ایده آل با خطای بیش از 100 نانومتر دارد. در غیر این صورت آینه برای نور مرئی قابل استفاده نیست.اما این موارد را از کجا می توان پیدا کرد؟ آسان! یک تلسکوپ بازتابنده از موارد زیر ساخته شده است:
- آینه اولیه (مقعر)
- یک آینه ثانویه (طرح)
- یک لنز نوری (سخت ترین قسمت!)
- یک لوله قابل تنظیم.
- یک سه پایه ؛تصویر
من یک آینه مقعر با قطر 140 میلی متر با ساگیتا 3.18 میلی متر می گیرم (من با کولیس اندازه گیری کردم).
اما ابتدا باید بدانید که آینه ساجیتا چیست. این عمق آینه است (فاصله بین پایین ترین قسمت سطح و ارتفاع مرزها).
با دانستن این ، ما باید:شعاع آینه (r) = D / 2 = 70 میلی متر
شعاع انحنا (R) = r2 / 2s = 770.4 میلی متر
فاصله کانونی (F) = R / 2 = 385.2 میلی متر
نسبت کانونی (f) = F / D = 2.8
اکنون ما همه آنچه برای ساخت تلسکوپ خود نیاز داریم را می دانیم!سپس باید فاصله بین آینه مقعر و لکه چشم را اندازه گیری کنیم. برای این منظور ، باید شعاع قوطی رنگ را در نظر بگیریم.
سپس ارتفاع 315 میلی متر را مشخص می کنیم. نزدیک 30 سانتی متر است.
در این ارتفاع ، مانند عکس سوراخ در قوطی ایجاد خواهیم کرد. در این مورد ، من یک سوراخ نزدیک به 1.4 اینچ ایجاد کردم تا متناسب با اتصال PVC باشد.برای قرار دادن سطح آینه ، از دو چوب چوب و یک مثلث کوچک چوبی با 45 درجه استفاده کردم.سپس اقداماتي انجام دادم. با یک مته سوراخ هایی را برای قرار دادن میله ها ایجاد کردم.