استاد علی اکبر خانجانی 🌹

نامه پنجاه و سوم : دین کدامست؟

۱- یکی به من می گفت: اگر دین اینست که شما می گوئید پس تکلیف همه مسلمانان و کل بشریت متدین معلوم است و همه را بایستی گمراه و کافر دانست. چگونه است که هیچکس دین خدا را نفهمیده و شما فهمیده اید؟ اینهمه علمای دینی و روحانیون که تمام عمرشان را صرف تحصیل و تحقیق در دین کرده اند نفهمیده اند و شما که حتی یکسال هم تحصیل دینی نداشته ای و حتی عربی هم نمی دانی که قرآن بخوانی ، فهمیده ای؟

۲- گفتم : اولاً من چنین ادعائی نکرده ام و این ادعای شما درباره من است. ثانیاً شما چرا از جانب خودت حرف نمی زنی و سائر مردم و علما را سپر بلای خودت کرده ای؟ شما در مطالعه آثارم عملاً به این نتیجه رسیده ای که آدم بی دینی هستی هر چند که نماز می خوانی و صدقه میدهی .

آیا تاکنون هیچکس کفر و بی دینی تو را به این وضوح به تو نشان داده است. پس بدان که شما در مقابل دین حقیقی قرار گرفته ای که چون آئینه ای تو را به تو نشان می دهد و به تو امر به معروف و نهی از منکر می کند. و آدم بی دین هرگز چنین کاری نه می کند و نه می تواند کرد .

مشکل دیگر شما اینست که شما اسلام را با عربیت عوضی گرفته ای و می پنداری که آدم مسلمان باید عرب باشد . حال آنکه خود قرآن عربی می گوید که اگر این کتاب به غیر عربی می بود کسی از اعراب ایمان نمی آورد . پس چگونه شمای عجمی ایمان آورده ای به کتاب عربی چرا اینقدر با دین فطری خود عداوت داری؟ چرا نمی خواهی با زبان مادری با خدایت رابطه برقرار کنی ؟ من با زبان مادری ام با خدا حرف زدم و پاسخ یافتم.
گفت: مگر قرار است برای هر قوم و زبان و لهجه و شهر و روستانی یک پیامبر بیاید ؟

از کتاب نامه های عرفانی ص 145
تألیف استاد علی اکبر خانجانی