ارابه فرود یا Landing Gear

ارابه فرود یا Landing Gearتمامی هواپیماهایی که در جهان از ابتدای اختراع تا به الان ساخته شده اند، برای فرود آمدن به ۲ نوع ارابه و یا چرخ فرود اتکا می کنند و از آن چرخ ها برای فرود خود استفاده می کنند. در این حالت یکی ارابه های اصلی که در زیر بال و یا بدنه ی اصلی قرار گرفته است و ارابه ای دیگر که در زیر دماغه ی هواپیما است، از آن برای حفظ تعادل استفاده می شود.قسمتي از هواپيما كه چرخ‌ها در آن قرار مي‌گيرند، محل جمع شدن ارابه فرود مي‌گويند و فقط به هنگام نشست و برخاست هواپيما از آن‌ها استفاده مي‌شود. عمل جمع شدن و باز شدن چرخ‌ها توسط عمل‌كننده‌هايي با استفاده از سيستم‌هاي هواپيما از قبيل هيدروليك و ....صورت مي‌گيرد و به هواپيما اجازه مي‌دهند روي زمين فرود آمده و حركت كند و در طول پرواز، هواپيما به آن‌ها نياز ندارد. به گزارش خبرنگار سرويس : چرخ‌ها بعد از برخاستن هواپيما جمع مي‌شوند و اين عمل به يك دليل مهم صورت مي‌گيرد و آن اين است كه براي آن كه هواپيما سرعتش زياد شود، بايد كمترين مقاومت را در برابر هوا داشته باشد. يعني بايد به بيشترين حالت آيروديناميكي ممكن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند يك مقاومت جدي در برابر باد ايجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث كاهش سرعت مي‌شوند. هواپيما چگونه روي باند فرود ترمز كرده و متوقف مي‌شود؟ هنر خلبان اين است كه هواپيما را آرام در محلي مشخص و با سرعتي خاص روي باند فرودگاه بنشاند. اگر باد جانبي خيلي قوي باشد، سكان هدايت بايد بسرعت وارد عمل شود. وقتي هواپيما با زمين تماس مي‌گيرد، سرعتش بيش از 200 كيلومتر در ساعت است كه اين سرعت بايد به شدت كاهش يابد، در غير اين صورت هواپيما از باند خارج مي‌شود. با اين كار باله‌ها بلند مي‌شوند و زمينه ترمز در هواپيما را فراهم مي‌كنند.تصویر
هواپیما
ارابه فرود سازه ای است که هواپیما در هنگام توقف یا حرکت بر روی زمین از آن استفاده می کند. ارابه فرود معمولاً دارای چرخ است ولی در برخی هواپیماها اسکی (استفاده بر روی برف) و محفظه هوا (استفاده بر روی آب) نیز به جای چرخ به کار می رود.
در نگاه کلی ارابه فرود را به دو نوع ثابت و جمع شونده تقسیم می کنند، در ابتدا تمام هواپیماها دارای ارابه فرود ثابت بودند همانطور که از اسم این نوع ارابه فرود معلوم است این ارابه فرودها روی بدنه هواپیما ثابت هستند و پس از بلند شدن هواپیما از روی زمین تغییری در مکان ارابه فرود به وجود نمی آید، با پیشرفت تکنولوژی و افزایش سرعت هواپیماها و برای کاهش درگ و به طبع کاهش مصرف سوخت و در نتیجه افزایش برد هواپیما نیاز به نوع دیگری ارابه فرود احساس میشد که به ارابه فرود جمع شونده مشهور است.
ارابه فرود دو وظیفه اصلی دارد:
تحمل وزن هواپیما بر روی زمینتصویر
جذب نیروهای وارده به هواپیما در حین تماس با زمین، فرود و خزش
شکل ابتدایی ارابه های فرود به این صورت بود که دو چرخ جلوتر از مرکز ثقل هواپیما و یک چرخ کوچک در انتهای هواپیما و زیر دم قرار میگرفت که وزن کلی هواپیما را تحمل می کرد.
یکی از نکات مثبت در استفاده از این نوع ارابه فرود در هواپیماهای ملخ دار این بود که با توجه به پایین رفتن دم یک فاصله ایمن بین نوک ملخ و زمین ایجاد می شد، اما از نواقص این ارابه های فرود می توان به زاویه دید خلبان در حین عملیات نشست و برخاست هواپیما و همچنین خزش اشاره کرد، چراکه با توجه به زاویه هواپیما دید خلبان بنحوی نبود که بتواند به اطراف پرنده خود و همینطور افراد دور و بر هواپیمای خود اشراف داشته باشد، این زاویه دید نامناسب باعث می شد خلبان در هنگام فرود به باند نیز تسلط نداشته باشد که ایمنی پرواز به خطر می افتاد.
برای مرتفع کردن نواقص طرح قبلی شکل نوین ارابه های فرود (شکل کنونی ارابه های فرود در هواپیماهای مسافربری) طراحی شد که به جای چرخ زیر دم از یک چرخ در زیر دماغه هواپیما استفاده می شود (دو چرخی که در هواپیماهای اولیه جلوتر از مرکز ثقل قرار داشتند نیز عقب تر از CG قرار گرفتند) که هواپیما را در زاویه ای قرار می دهد که ایمنی آن در شرایط مختلف به خطر نمی افتد، لازم به ذکر است که چرخ زیر دماغه nose landin gear و چرخ های زیر دیگر ارابه فرود اصلی یا main landing gear نامیده می شوند.