‍ #دانشجوی_شهید_مهدی_رجب_بیگی

‍ #دانشجوی_شهید_مهدی_رجب_بیگی

همیشه می گفت: "خواهرِ دانش آموز! برادرِ دانش آموز! آیا می دانی برای چه پشت این میز نشسته ای؟! برای آنکه بتوانی آدمی بشوی که فردا به درد محرومین جامعه ات که خود نیز از آنان هستی، بخوری....
بتوانی در یک پست حساس #انقلابی، فعال باشی و خود که از قشر مستضعفی، باری از دوش مستضعفان برداری..."

این دانشجوی فعال پیرو خط امام در سال 1354 وارد دانشگاه فنی تهران شد و همزمان با گذراندن مراحل تحصیلی خود، با دیگر برادران مسلمان خود به فعالیت های صنفی_سیاسی روی آورد..
در شورای دانشجویان یکی از افراد بسیار فعال بود و موضع گیریهای کوبنده اش همیشه برای گردانندگان وابسته به رژیم در دانشکده ایجاد زحمت می کرد

این شهید بزرگوار در سال 1360 که جنایتکاران منافق با اسلحه در تهران به مردم و پاسداران مردمی انقلاب اسلامی حمله بردند و به کشتار آنان دست زدند، «رجب بیگی» قهرمان با سلاح گرم به مقابله با آنان شتافت و در راه دفاع از آرمانهای اسلامی خویش و دفاع از مظلومیت به مقام شهادت دست یافت .

فرازی از وصیت نامه شهید مهدی رجب بیگی صاحبِ کتاب ( میرویم تاخط امام بماند ):
خدایا! تو میدانی که چه می کشیم؛ پنداری که چون شمع ذوب میشویم،
آب میشویم ما ازمردن نمی هراسیم،
اما میترسیم بعد از ما ایمان را سر ببرند 
و اگر نسوزیم هم که روشنائی میرود و جای خود را دوباره به شب میسپارد، پس چه باید کرد؟

از یک سو باید بمانیم تا #شهید آینده شویم و از دیگر سو باید #شهید شویم
تا آینده بماند
هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند
و هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود، 
عجب دردی؟!
چه میشد امروز شهید می شدیم و فردا زنده می شدیم تا دوباره شهید شویم....
# #خاکیان_خدایی #بخون