.

.
در قلبم خانه ایی از عشق بنا کرده ایی
و در جانم اشتیاقی
برای دیدن چشمانت
آنقدر زیبا بر دلم نشسته ایی
که حس حضور تو
جان می بخشد به این منِ بی جان ؛
تو در خیالم چه زیبا شعر می شوی
از تو می سرایم
با قلمی از احساس ...
قهوه ایی چشمانت
می شود آرامش جانم
هُرم آغوشت
می شود زیباترین رویا
که به آتش می کشد جانم را
و چه پارادوکس زیبای ست
وقتی این دو با هم در آمیزند
من نت به نت
نجوای عاشقانه ی صدایت را
در سینه ام حبس می کنم
صدایی که عشق ست
و زیباترین ضرب آهنگ قلبم ...
دلنوشته....