محتسب شُل پوششی را دید و خِفتش را گرفت

محتسب شُل پوششی را دید و خِفتش را گرفت
گفت رفتارت کمی تا قسمتی هنجار نیست
جامه هایی را که پوشیدی زیادی روشنند
تازه شانس آورده ای پیراهنت گلدار نیست!
گونه ها و بینی و #لب را مرمت کرده ای
چیز اورجینال یا آکی در این رخسار نیست
رفته ای با سرمه و سرخاب #میکاپیده ای
خوشگلی جرم است و غیر از اذیت و آزار نیست
ای که با ساپورت، شهری را به آتش می کشی
بشکه ی باروت و کبریت است این شلوار نیست!
یا نخر یا آنکه از این سند بادی ها بخر
هم خوش استیل است هم پوشیدنش دشوار نیست
چشم مارا دور دیدی، طره ای افشانده ای
چارقد سر کردنت هم بی اد و اطوار نیست
هرعذابی می کشیم از روسری شُل بستن است
ور نه مسوولی در این جا شل و سهل انگار نیست
علت این خشکسالی، طره افشانیدن است
نقش تغییرات جوّی، اینقدر بسیار نیست
آدم از این شُل حجابی های حوّا، ضربه خورد
میوه ی ممنوعه خوردن، جرمش این مقدار نیست
کردگار ایکاش زن ها را کچل می آفرید
تار گیسویی نباشد روز ماهم تار نیست
طُره افشان گفت: باشد زلف از ته می زنم
تا ببینم بعد از این مو، مشکلی در کار نیست؟



شاعر: ناشناس می باشد