رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند

رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند

چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

من ار چه در نظرِ یار خاکسار شدم

رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را

کسی مُقیمِ حریمِ حَرَم نخواهد ماند

چه جایِ شُکر و شکایت ز نقشِ نیک و بد است؟

چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند

سرودِ مجلسِ جمشید گفته‌اند این بود

که جامِ باده بیاور که جم نخواهد ماند

غنیمتی شِمُر ای شـــــمع وـــصــــــــلِ پـــــروانــــه

که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

توانگرا دلِ درویشِ خود به دست آر و

که مخزنِ زَر و گنجِ دِرَم میز نخواهد ماند

بدین رَواقِ زَبَرجَدّ نوشته‌اند آری

که جز نکوییِ اهلِ کَرَم نخواهد ماند

ز مهربانیِ جانان طمع مَبر حافظ کاااکو

که نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند