اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیم
وَمَنْ یَکْسِبْ خَطِیئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَرِیئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِینًا ((112))
و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بیگناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناهِ آشکاری بر دوش گرفته است. ((112))
سوره مبارکه نساء
تفسیر
جنایت تهمت
تهمت زدن به بی گناه، از زشت ترین کارهائی است که اسلام آن را به شدت محکوم ساخته است، آیه فوق و روایات متعدد اسلامی که درباره این موضوع وارد شده، نظر اسلام را در این زمینه روشن می سازد، امام صادق(علیه السلام) از حکیمی چنین نقل می کند:
اَلْبُهْتانُ عَلَی الْبَرِیءِ أَثقَلُ مِنْ جِبال راسِیات: تهمت زدن به بی گناه از کوه های عظیم نیز سنگین تر است !(2)
از طرفی تهمت زدن به افراد بی گناه با روح ایمان سازگار نیست چنان که از امام صادق(علیه السلام) نقل شده:
اِذا اِتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخاهُ اِنْماثَ الاِیْمانُ فِی قَلْبِهِ کَما یَنْماثُ الْمِلْحُ فِی الْماءِ:
کسی که برادر مسلمانش را متهم کند، ایمان در قلب او ذوب می شود همانند ذوب شدن نمک در آب !(3)
در حقیقت بهتان و تهمت، بدترین انواع دروغ و کذب است، زیرا هم مفاسد عظیم کذب را دارد، هم زیان های غیبت، و هم بدترین نوع ظلم و ستم است، و لذا از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) نقل شده که فرمود:
مَنْ بَهَتَ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَةً أَوْ قالَ فِیْهِما ما لَیْسَ فِیْهِ أَقامَهُ اللّهُ تَعالی یَوْمَ الْقِیامَةِ عَلی تَلٍّ مِنْ نار حَتّی یَخْرُجَ مِمّا قالَهُ:
کسی که به مرد یا زن با ایمان تهمت بزند و یا درباره او چیزی بگوید که در او نیست، خداوند در روز قیامت او را بر تلّی از آتش قرار می دهد تا از مسئولیت آنچه گفته است در آید .(4)
روشن است رواج این کار ناجوانمردانه در یک محیط، سبب به هم ریختن نظام و عدالت اجتماعی و آلوده شدن حق به باطل و گرفتار شدن بی گناه و تبرئه گنهکار و از میان رفتن اعتماد عمومی می شود.
✔تفسیر نمونه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیم
وَمَنْ یَکْسِبْ خَطِیئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَرِیئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِینًا ((112))
و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بیگناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناهِ آشکاری بر دوش گرفته است. ((112))
سوره مبارکه نساء
تفسیر
جنایت تهمت
تهمت زدن به بی گناه، از زشت ترین کارهائی است که اسلام آن را به شدت محکوم ساخته است، آیه فوق و روایات متعدد اسلامی که درباره این موضوع وارد شده، نظر اسلام را در این زمینه روشن می سازد، امام صادق(علیه السلام) از حکیمی چنین نقل می کند:
اَلْبُهْتانُ عَلَی الْبَرِیءِ أَثقَلُ مِنْ جِبال راسِیات: تهمت زدن به بی گناه از کوه های عظیم نیز سنگین تر است !(2)
از طرفی تهمت زدن به افراد بی گناه با روح ایمان سازگار نیست چنان که از امام صادق(علیه السلام) نقل شده:
اِذا اِتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخاهُ اِنْماثَ الاِیْمانُ فِی قَلْبِهِ کَما یَنْماثُ الْمِلْحُ فِی الْماءِ:
کسی که برادر مسلمانش را متهم کند، ایمان در قلب او ذوب می شود همانند ذوب شدن نمک در آب !(3)
در حقیقت بهتان و تهمت، بدترین انواع دروغ و کذب است، زیرا هم مفاسد عظیم کذب را دارد، هم زیان های غیبت، و هم بدترین نوع ظلم و ستم است، و لذا از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) نقل شده که فرمود:
مَنْ بَهَتَ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَةً أَوْ قالَ فِیْهِما ما لَیْسَ فِیْهِ أَقامَهُ اللّهُ تَعالی یَوْمَ الْقِیامَةِ عَلی تَلٍّ مِنْ نار حَتّی یَخْرُجَ مِمّا قالَهُ:
کسی که به مرد یا زن با ایمان تهمت بزند و یا درباره او چیزی بگوید که در او نیست، خداوند در روز قیامت او را بر تلّی از آتش قرار می دهد تا از مسئولیت آنچه گفته است در آید .(4)
روشن است رواج این کار ناجوانمردانه در یک محیط، سبب به هم ریختن نظام و عدالت اجتماعی و آلوده شدن حق به باطل و گرفتار شدن بی گناه و تبرئه گنهکار و از میان رفتن اعتماد عمومی می شود.
✔تفسیر نمونه
- ۱.۳k
- ۱۵ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط