درد هایـــــــــــــــــم را مینویســـــــــــــــم

درد هایـــــــــــــــــم را مینویســـــــــــــــم

در صفحه ای مجازی

تا دل بی طاقتــــــــــــــم برای لحظاتـــــــــــــی
هم که شده آرام بگیرد

تا شبنــــــــــم چشمانـــــــــم برای لحظاتی هم که
شــــــــــده نچکـــــــــــــد
و سرازیـــــــــــر نشــــــــود

تا حتی ذره ای هم که شده سبــــــــــک شوم

نمیدانــــــــــــی نه نمیدانــــــــــی
ایــــــــــن روزها چقـــــــــــدر پر پر ام
پــــــــــــــرم از بغضـــــــــی بی انتها

پــــــــــــــرم از فریادی که در گلــــــــــــو خفه شده

اما حـــــــــــــــرف نمیزنـــــــــــم
سکـــــــــــــوتی میکنــــــــــــــم
به مساحـــــــــــــــت تمام دردهای
بی درمانــــــــــــــم

ببیـــــــــــــــــــن مرا

روزه ی سکـــــــــــــــــوت گرفته ام این روزها

نه اینکه دردی نیســــــــــــــــت نــــــــــــــه

درد هســـــــــــت
زخـــــــــــم هست
اما گـــــــــــــــوش شنوایـــــــی نیست!