اجتماعی :::::::::::::
اجتماعی :::::::::::::
روایتی از یک محله حاشیهنشین مشهد
میلان ٦؛ محلهای در مشهد که از آن سالم برنمیگردید.
شهرزاد همتی| در خانههایی که هنوز پلمب نشدهاند نیمهباز است. یکیدرمیان میشود قفسهایی به بزرگی یک اتاق را دید که خروسهای قدبلند با چشمان خونگرفته در آن جا خوش کردهاند. میگویند زخم روی دستوبال بچهها بهخاطر همین خروسهاست که از توی قفس بچهها را نوک زدهاند.
سالم، یکی از مردهای میلان ٦ است. میگوید مهمترین خروسهای جنگی لاری و افغانستانی هستند. خروسهای افغانی گرانتر هستند و بیشتر طرفدار دارند. جوانها شغل اصلیشان جنگ بین خروسهاست. جمعه هم جنگ خروسها بود، کمی بالاتر در محله بسکابادی بساط جنگ به راه بود، در زیرزمینهایی که کسی به آنها راه ندارد و برایش بلیت میفروشند.
تلاشمان برای رفتن به محل مسابقه بیفایده بود، ترجیعبند حرف همه این بود: سالم برنمیگردید. اینجا محله قلعهساختمان است، کوچه میلان ٦. حاشیهنشینی یکی از زخمهای بزرگ مشهد است.
وزارت راه و شهرسازی پیش از این گفته بود که در ایران ١٩ میلیون حاشیهنشین زندگی میکنند. حاشیهنشینها گروهی از مردم هستند که برای زندگی بهتر ساکن کلانشهرها میشوند، اما به دلیل مسائل معیشتی و اقتصادی توانایی زندگی و سکناگزیدن در سطح شهرها را ندارند و برای همین به سکونتگاههای غیررسمی در حاشیه شهرها پناه میبرند. آنها حتی شغل رسمی نیز ندارند، تکدیگری و دستفروشی شغل اصلی آنهاست و بهواسطه این نوع زندگی، کنشهای اجتماعی آنها نیز تغییر میکند.
حاشیهنشینها کمتر بومی شهرهایی هستند که در آنها زندگی میکنند. آنها از یک سو به دلیل عدم تطبیق با محیط شهری و از سوی دیگر بر اثر عوامل پسران شهری از محیطهای شهری پس زده میشوند و بهتدریج در کانونهای بههمپیوسته یا جدا از هم در قسمتهایی از شهر سکنا میگزینند.
محل سکونت و نوع مسکن آنها با محل سکونت متعارف شهری مغایر بوده و مالکیت آن غالبا غصبی است. همچنین آنان از نظر وضعیت فرهنگی و اقتصادی نیز با جمعیت شهری تمایز دارند. حاشیهنشینی در استان خراسان رضوی نیز یکی از معضلات اصلی محسوب میشود. به گفته تقیزادهخامسی، شهردار مشهد، بزرگترین معضل شهر مشهد حاشیهنشینی ٣٠ درصد از جمعیت این شهر است که در کل مجاورین که ٣،٥ میلیوننفر هستند اثر گذاشته است. مردم معمولا از شهرستانها و نقاط دور آمدند و در حاشیه شهر مشهد خانههای غیرقانونی ساختند، بچههایشان به مدرسه میروند و وضعیت مناسبی ندارند.
بعد از انتشار خبر کشتهشدن ندا علیزاده، کودک ششساله افغانستانی، گروه جامعه در سفری یکروزه به استان خراسان رضوی، وضعیت حاشیهنشینی در محل وقوع این قتل را مورد بررسی قرار داد. محل وقوع قتل محلهای است که به نام قلعهساختمان مشهور است. قلعهساختمان متشکل از چند محله است؛ محلههایی که آسیبهای اجتماعی به واضحترین شکل ممکن در آن جمع شدهاند. محلهای متشکل از بلوچها، فارسیزبانها و افغانستانیها.
میلان ٦ یکی از پرآسیبترین کوچههای قلعهساختمان است. مهلا گلمکانی، مدیر خانه علم جمعیت امام علی است. حالا چهار سال است که جمعیت امام علی در محله قلعهساختمان خدمات مددکاری ارائه میکند. به گفته گلمکانی، مردم آنها را بهعنوان معلم پذیرفتهاند. او میگوید: «از نظرشان ما خانممعلمهای بیکاری هستیم که فقط میتوانیم درس بدهیم و کار بیشتری هم از ما برنمیآید. توقعی هم از ما ندارند، اما بعد از روزهای اول که تلاش میکردند به ما هم مواد بفروشند، دیگر ما را پذیرفتند و رفتوآمد ما هم اینجا آغاز شد. وارد محله هم که بشوید میبینید بیشترین متلکی هم که لاتهای محله به ما میگویند همین است: باز معلمها اومدند. خاله به ما هم درس میدید؟ حتی حضورمان در خانهها هم همینقدر است. ممکن است هربار که ما وارد یک خانه میشویم همهچیز عیان اتفاق بیفتد، یک عده در حال مصرف مواد مخدر باشند، چند نفر تنفروشی کنند و بچهها هم آماده رفتن به محله برای جابهجایی مواد مخدر باشند».
در میانه تمام خانههایی که به دلیل فروش مواد مخدر پلمب شدهاند، تکوتوک خانهای باقی مانده که از پلمب جان سالم بهدر برده. چند خانه متحدالشکل با درهای سبزرنگ هم وجود دارند که مسئولان جمعیت امام علی میگویند اینها مسجدهای اهل تسنن محله است که خودشان درست کردهاند؛ یعنی خود اهالی بلوچ منطقه خانههایی را بهعنوان مسجد مشخص کردهاند تا امورات شرعیشان را در آنجا انجام بدهند.
از اول تا انتهای کوچه خبری نیست و تقریبا خلوت است، تکوتوک بچهها پابرهنه از خانه بیرون آمدهاند و دواندوان وارد خانههای دیگر میشوند، اینها فروشندههای کوچک محله هستند، مواد جابهجا میکنند، در میزنند، بسته ر
روایتی از یک محله حاشیهنشین مشهد
میلان ٦؛ محلهای در مشهد که از آن سالم برنمیگردید.
شهرزاد همتی| در خانههایی که هنوز پلمب نشدهاند نیمهباز است. یکیدرمیان میشود قفسهایی به بزرگی یک اتاق را دید که خروسهای قدبلند با چشمان خونگرفته در آن جا خوش کردهاند. میگویند زخم روی دستوبال بچهها بهخاطر همین خروسهاست که از توی قفس بچهها را نوک زدهاند.
سالم، یکی از مردهای میلان ٦ است. میگوید مهمترین خروسهای جنگی لاری و افغانستانی هستند. خروسهای افغانی گرانتر هستند و بیشتر طرفدار دارند. جوانها شغل اصلیشان جنگ بین خروسهاست. جمعه هم جنگ خروسها بود، کمی بالاتر در محله بسکابادی بساط جنگ به راه بود، در زیرزمینهایی که کسی به آنها راه ندارد و برایش بلیت میفروشند.
تلاشمان برای رفتن به محل مسابقه بیفایده بود، ترجیعبند حرف همه این بود: سالم برنمیگردید. اینجا محله قلعهساختمان است، کوچه میلان ٦. حاشیهنشینی یکی از زخمهای بزرگ مشهد است.
وزارت راه و شهرسازی پیش از این گفته بود که در ایران ١٩ میلیون حاشیهنشین زندگی میکنند. حاشیهنشینها گروهی از مردم هستند که برای زندگی بهتر ساکن کلانشهرها میشوند، اما به دلیل مسائل معیشتی و اقتصادی توانایی زندگی و سکناگزیدن در سطح شهرها را ندارند و برای همین به سکونتگاههای غیررسمی در حاشیه شهرها پناه میبرند. آنها حتی شغل رسمی نیز ندارند، تکدیگری و دستفروشی شغل اصلی آنهاست و بهواسطه این نوع زندگی، کنشهای اجتماعی آنها نیز تغییر میکند.
حاشیهنشینها کمتر بومی شهرهایی هستند که در آنها زندگی میکنند. آنها از یک سو به دلیل عدم تطبیق با محیط شهری و از سوی دیگر بر اثر عوامل پسران شهری از محیطهای شهری پس زده میشوند و بهتدریج در کانونهای بههمپیوسته یا جدا از هم در قسمتهایی از شهر سکنا میگزینند.
محل سکونت و نوع مسکن آنها با محل سکونت متعارف شهری مغایر بوده و مالکیت آن غالبا غصبی است. همچنین آنان از نظر وضعیت فرهنگی و اقتصادی نیز با جمعیت شهری تمایز دارند. حاشیهنشینی در استان خراسان رضوی نیز یکی از معضلات اصلی محسوب میشود. به گفته تقیزادهخامسی، شهردار مشهد، بزرگترین معضل شهر مشهد حاشیهنشینی ٣٠ درصد از جمعیت این شهر است که در کل مجاورین که ٣،٥ میلیوننفر هستند اثر گذاشته است. مردم معمولا از شهرستانها و نقاط دور آمدند و در حاشیه شهر مشهد خانههای غیرقانونی ساختند، بچههایشان به مدرسه میروند و وضعیت مناسبی ندارند.
بعد از انتشار خبر کشتهشدن ندا علیزاده، کودک ششساله افغانستانی، گروه جامعه در سفری یکروزه به استان خراسان رضوی، وضعیت حاشیهنشینی در محل وقوع این قتل را مورد بررسی قرار داد. محل وقوع قتل محلهای است که به نام قلعهساختمان مشهور است. قلعهساختمان متشکل از چند محله است؛ محلههایی که آسیبهای اجتماعی به واضحترین شکل ممکن در آن جمع شدهاند. محلهای متشکل از بلوچها، فارسیزبانها و افغانستانیها.
میلان ٦ یکی از پرآسیبترین کوچههای قلعهساختمان است. مهلا گلمکانی، مدیر خانه علم جمعیت امام علی است. حالا چهار سال است که جمعیت امام علی در محله قلعهساختمان خدمات مددکاری ارائه میکند. به گفته گلمکانی، مردم آنها را بهعنوان معلم پذیرفتهاند. او میگوید: «از نظرشان ما خانممعلمهای بیکاری هستیم که فقط میتوانیم درس بدهیم و کار بیشتری هم از ما برنمیآید. توقعی هم از ما ندارند، اما بعد از روزهای اول که تلاش میکردند به ما هم مواد بفروشند، دیگر ما را پذیرفتند و رفتوآمد ما هم اینجا آغاز شد. وارد محله هم که بشوید میبینید بیشترین متلکی هم که لاتهای محله به ما میگویند همین است: باز معلمها اومدند. خاله به ما هم درس میدید؟ حتی حضورمان در خانهها هم همینقدر است. ممکن است هربار که ما وارد یک خانه میشویم همهچیز عیان اتفاق بیفتد، یک عده در حال مصرف مواد مخدر باشند، چند نفر تنفروشی کنند و بچهها هم آماده رفتن به محله برای جابهجایی مواد مخدر باشند».
در میانه تمام خانههایی که به دلیل فروش مواد مخدر پلمب شدهاند، تکوتوک خانهای باقی مانده که از پلمب جان سالم بهدر برده. چند خانه متحدالشکل با درهای سبزرنگ هم وجود دارند که مسئولان جمعیت امام علی میگویند اینها مسجدهای اهل تسنن محله است که خودشان درست کردهاند؛ یعنی خود اهالی بلوچ منطقه خانههایی را بهعنوان مسجد مشخص کردهاند تا امورات شرعیشان را در آنجا انجام بدهند.
از اول تا انتهای کوچه خبری نیست و تقریبا خلوت است، تکوتوک بچهها پابرهنه از خانه بیرون آمدهاند و دواندوان وارد خانههای دیگر میشوند، اینها فروشندههای کوچک محله هستند، مواد جابهجا میکنند، در میزنند، بسته ر
- ۴۴۶
- ۲۱ فروردین ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط