سرخوشم یا خودم را به سرخوشی می زنم، نمی دانم چه شده است؟

سرخوشم یا خودم را به سرخوشی می زنم، نمی دانم چه شده است؟

برخلاف همه که می گویند چه زود گذشت
انگار همین دیروز بود

برای من چه سخت است
سخت است که نگویم انگار تمام عمرم بود

باید بگویم چه دورند بازی های دوران کودکی ام، دل آسودگی هایم ، افکار آرامم

اینکه بزرگترین آرزوها سهمم بود
اینکه توأم با مشکلات خانواده و …
خوشبخت ترین کودک روی زمین بودم
زمان زیادی گذشته است…
باید کسی را برای درد و دل پیدا کنم
باید با ثانیه ها قراری بگذارم
که از راز نرسیدن به او کمتر بدانم
حال…
نمی دانم که چقدر در حال رسیدن به او زمین خورده ام
ولی خوب می دانم که …
کسی نیست دستم را بگیرد و بگوید غصه نخور این نیز می گذرد
می دانم که
از این که زمین می خورم کسی چیزی نمی فهمد
چرا کسی نمی داند بر من چه گذشت؟
دلم می خواهد تو بدانی
قبل از تو آرزوهایم آزارم می داد
تو را که دیدم …
دلم می خواهد
احساسات هم قابل اندازه گیری باشد
تا که ثابت می کردم هیچ کس به اندازه من عاشقت نیست
کاش می شد هیچ جمله ای را با “کاش” آغاز نکنم
ولی کاش…
می شد که بفهمی برای رسیدن به تو چقدر تغییر کرده ام
کاش…
می توانستم به تو اشاره کنم که به فکرت هستم
شاید باید کمی توجهت را به سمت خودم سوق می دادم
شاید …
شاید هم نه قسمت است دیگر…
دلم می خواهد قسمت هر که می شوی خوشبخت شوی
دلم می خواهم دوباره عاشق شوم
و به عاشقانه هایم دامن بزنم