شب که می شود دلم برای خودم می سوزد

شب که می شود دلم برای خودم می سوزد
سهم من از تو شد فقط هزاران خاطره
و شب هایی که با بغض گذشتند
بغض هایی که به زبان نیامدند ...
دلم هنوز بهانه ات را می گیرد
قلبم هزاران بار شکست اما هنوز
از شنیدن نامت می لرزد
کاش می دانستی من به ماندنت دل
بسته بودم اما تو انگاراز اول امده بودی
که بروی ، من زیادی تو را دوست داشتم اما تو زودی خسته شدی ، رفتی ......
گله ای ندارم ولی ای کاش قبل
رفتن به دلی که تمام دارایی اش را
به پای دوست داشتن تو گذاشته بود
کمی فکر میکردی ، سخت است
عادت کردن به نبودن کسی که تمام
لحظه هایت با بودنش معنا داشت
کاش می دانستی دلتنگی چقدر
سخت است ، اما تو نمی دانی ؟
حالا من مانده ام و خاطراتی که نه می شود. دور ریخت و نه می شود دوباره زندگی شان کرد، مانده ام و هزاران حرف نگفته
هزار بغض فرو خورده
و یک حقیقت تلخ .....
سهم من از تو شد خاطره هایی که
دلتنگم می کنند و من نمی دانستم
که قرار است دلم برای روزهایی تنگ شود
که دیگر بر نمی گردند......
نمی دانم ؟
شاید روزی برسد که نامت را بشنوم دلم نلرزد
شاید روزی خاطراتت دیگر اشک به چشمانم نیاورد.... شاید ..... ......
اما بعید می دانم بتوانم فراموش کنم ان همه خاطره ها را .....
فراموش کنم کسی را که روزی با
تمام وجودم دوستش داشتم ....
بدان در گوشه ای از قلبم
هنوز قصه ای است که هیچ وقت به پایان
نمی رسد .......
تو شدی یک اتفاق تمام شده
اما هنوز نامت ، یادت ، در گوشه ای
از قلبم باقیست ......
بعضی از رفتن ها پایان یک
رابطه نیست
اغاز دلتنگی هایی هستند
که هیچ وقت صدایشان به گوش نمی رسد ......
سکوت ، خاموش ، بیصدا ......
رهگذر 💔😔