ترجمه حکمت 31 نهج البلاغه

ترجمه حکمت 31 نهج البلاغه

از ایمان پرسیدند ؛
و درود خدا بر او، فرمود:

ایمان بر چهار پایه استوار است :
صبر ، یقین ، عدل ، جهاد

صبر نیز چهار پایه دارد :
شوق ، هراس ، زهد ، انتظار

آن کس که اشتیاق بهشت دارد شهوت هایش کاستی گیرد و آن کس که از آتش جهنم میترسد از حرام دوری میگزیند ، و آن کس که در دنیا زهد میورزد ، مصیبتها را ساده می پندارد،
و آن کس که مرگ را انتظار میکشد در نیکی ها شتاب میکند .
یقین نیز بر چهار پایه استوار است :
بینش زیرکانه ، دریافت حکیمانه واقعیتها ، پند گرفتن از حوادث روزگار و پیمودن راه درست پیشینیان .

پس آن کس که هوشمندانه به واقعیتها نگریست ،حکمت را آشکارا میبیند ، و آن که حکمت را آشکارا دید ، عبرت آموزی را شناسد ، و آن که عبرت آموزی شناخت ، گویا چنان است که با گذشتگان می زیسته است.
عدل نیز بر چهار پایه برقرار است:
فکری ژرف اندیش ، دانشی عمیق و به حقیقت رسیده ، نیکو داوری کردن و استوار بودن در شکیبایی.

پس کسی که درست اندیشید به ژرفای دانش رسید ، و آن کس که به حقیقت دانش رسید ،از چشمه زلال شریعت نوشید ، و کسی که شکیبا شد ، در کارش زیاده روی نکرده و با نیکنامی در میان مردم زندگی خواهد کرد.

و جهاد نیز بر چهار پایه استوار است:
امر به معروف ، نهی از منکر ، راستگویی در هر حال ، دشمنی با فاسقان.

پس هر کس به معروف امر کرد ، پشتوانه نیرومند مومنان است.
و آن کس که از زشتی ها نهی کرد ،بینی منافقان را به خاک مالید .
و آن کس که در میدان نبرد،صادقانه پایداری کند ،حقی را که بر گردن او بوده ادا کرده است.
و کسی که با فاسقان دشمنی کند و برای خدا خشم گیرد ،خدا هم بخاطر او به خشم می آید و روز قیامت او را خوشنود سازد.