بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
خدا این طور خواسته؟ خدا مرا اینطوری خلق کرده است؟!
ج) -خداوند علیم و حکیم، همه موجوداتش را بر اساس نظام اَحسن خلق کرده است و از جمله انسان را که استعداد رشد تا مقام خلیفة اللهی را فقط به او داده است :
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ - به یقین که ما انسان را در بهترین اندازهها خلق کردیم.(سوره تین آیه 4)
روحی به ما داده است، که از عالَمِ امر خودش میباشد - جسمی برای حیات دنیا داده است که از ماده گِل، مواد خوراکی، خون و نطفه است – برای درک معقولات به ما "عقل" داده است و برای فهم و حبّ و بغض به ما قلب داده است برخوردار از روح الهی، عواطف انسانی و نیازها و لذایذ جسمانی هستیم ...، مضافاً بر این که به ما استعداد رشد و قوه انتخاب و اختیار نیز داده است. عالم هستی را مسخر برای شناخت ما رام کرده است -ضمن الهام درونی، قدرت تمیز حق و باطل، رشد و سقوط، پیامبر و وحی و امام نیز فرستاده است، تا عدل و قسط را در مملکت وجود و مملکت حیات اجتماعی خود پیاده کنیم؛ و از همه مهمتر، رحمت واسعهاش میباشد و این که راه استغفار و توبه را باز گذاشته و وعده به قبول داده است، تا با اولین گناه، نه هلاک گردیم و نه ناامید و مأیوس از شمول رحمتش شویم. خب این همه نعمت و موهبت، شکر استفاده درست و جهتدار از نعمت دارد یا این که اگر انسان اسیر نفس شد و راه خطا پیمود، لجبازی کند و بگوید: او مرا این طوری خلق کرده است، پس از گناه پشیمان نیستم؟!
نکته 1)- متهم و محکوم کردن خدا، روش ابلیس است :
همیشه دقت کنیم که این روش ابلیس است. خدا میدانست که ابلیس با تمام مقامات ملکوتی اش که به واسطه عبادات به دست آورده بود، به بیماری مُهلک تکبر مبتلاست که هنوز ظهور و بروز نیافته است. دارویش هم همان سجده بر آدم، به امر خدا بود، که اگر این کار را می کرد، هم بهبود می یافت و هم مقاماتش بالاتر میرفت،اما نکرد و لجبازی کرد.
در عین حال خداوند منّان، او را به محض نافرمانی از آن مقام بیرون نکرد، بلکه سریعاً او را به محاکمه کشید و پرسید: چرا وقتی امر کردم، سجده نکردی، تو حقیقتاً از برترینها هستی یا این که تکبر کردی؟! او گفت: من برترم، لذا به خاطر این تکبرش از آن مقام اخراج شد.
اما، جالب اینجاست که پس از دیدن نتیجه تکبر و لجبازِی، چون باز هم نمیخواست گناهش را قبول کند و با استغفار - طلب بخشش توبه کند و باز گردد، گناهش را گردن خدا انداخت و گفت: (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
خدا این طور خواسته؟ خدا مرا اینطوری خلق کرده است؟!
ج) -خداوند علیم و حکیم، همه موجوداتش را بر اساس نظام اَحسن خلق کرده است و از جمله انسان را که استعداد رشد تا مقام خلیفة اللهی را فقط به او داده است :
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ - به یقین که ما انسان را در بهترین اندازهها خلق کردیم.(سوره تین آیه 4)
روحی به ما داده است، که از عالَمِ امر خودش میباشد - جسمی برای حیات دنیا داده است که از ماده گِل، مواد خوراکی، خون و نطفه است – برای درک معقولات به ما "عقل" داده است و برای فهم و حبّ و بغض به ما قلب داده است برخوردار از روح الهی، عواطف انسانی و نیازها و لذایذ جسمانی هستیم ...، مضافاً بر این که به ما استعداد رشد و قوه انتخاب و اختیار نیز داده است. عالم هستی را مسخر برای شناخت ما رام کرده است -ضمن الهام درونی، قدرت تمیز حق و باطل، رشد و سقوط، پیامبر و وحی و امام نیز فرستاده است، تا عدل و قسط را در مملکت وجود و مملکت حیات اجتماعی خود پیاده کنیم؛ و از همه مهمتر، رحمت واسعهاش میباشد و این که راه استغفار و توبه را باز گذاشته و وعده به قبول داده است، تا با اولین گناه، نه هلاک گردیم و نه ناامید و مأیوس از شمول رحمتش شویم. خب این همه نعمت و موهبت، شکر استفاده درست و جهتدار از نعمت دارد یا این که اگر انسان اسیر نفس شد و راه خطا پیمود، لجبازی کند و بگوید: او مرا این طوری خلق کرده است، پس از گناه پشیمان نیستم؟!
نکته 1)- متهم و محکوم کردن خدا، روش ابلیس است :
همیشه دقت کنیم که این روش ابلیس است. خدا میدانست که ابلیس با تمام مقامات ملکوتی اش که به واسطه عبادات به دست آورده بود، به بیماری مُهلک تکبر مبتلاست که هنوز ظهور و بروز نیافته است. دارویش هم همان سجده بر آدم، به امر خدا بود، که اگر این کار را می کرد، هم بهبود می یافت و هم مقاماتش بالاتر میرفت،اما نکرد و لجبازی کرد.
در عین حال خداوند منّان، او را به محض نافرمانی از آن مقام بیرون نکرد، بلکه سریعاً او را به محاکمه کشید و پرسید: چرا وقتی امر کردم، سجده نکردی، تو حقیقتاً از برترینها هستی یا این که تکبر کردی؟! او گفت: من برترم، لذا به خاطر این تکبرش از آن مقام اخراج شد.
اما، جالب اینجاست که پس از دیدن نتیجه تکبر و لجبازِی، چون باز هم نمیخواست گناهش را قبول کند و با استغفار - طلب بخشش توبه کند و باز گردد، گناهش را گردن خدا انداخت و گفت: (ادامه دارد...)
- ۱۹۸
- ۰۷ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط