بِهتَرینَم

بِهتَرینَم
میخواهَم با بویِ تَنَت زِندِگی را رَج به رَج نَفَس بِکِشَم
هَر شَب بَرایِ بودَنَت سِتارِه ای نَذر بُکُنَم وَ به تَظیمَت آوَرَم
ما آسِمان را به اَشکِ شوق خواهیم کِشید تا کَویر را با خَندِه پُر کُنیم
کافیست فَقَط تِکیِه گاهَم باشی کَعبِه عِشقِ مَن
ما خُدا را هَم اَز ایمانِ خویش خواهیم تَرساندمیلادِ تو مِعراجِ دَست هایِ مَن اَست
اَز بودَنَت بَرایَم عادَتی ساختِه ای بِه دُنیا آمَده ای وَ دُنیایِ مَن شُدِه ای