و این منم

و این منم
زنی تنها
در آستانهٔ فصلی سرد
در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین
و یأس ساده و غمناک آسمان
و ناتوانی این دستهای سیمانی...

امروز روز اول دی ماه است
من راز فصل ها را می دانم
و حرف لحظه ها را می فهمم...

سلام ای غرابت تنهایی!
اتاق را به تو تسلیم می کنم.
چرا که ابرهای تیره
همیشه
پیغمبران آیه های تازه ی تطهیرند.
و در شهادت یک شمع
راز منوری ست که آن را
آن آخرین و آن کشیده ترین شعله
خوب می داند...

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد...