پست دوم از قانون تا سکوت

🏛 پست دوم: از قانون تا سکوت
(تمرکز بر پایداری، ساختار و کمالِ نهایی)
گزاره ۸: جِرمِ قانون قانون زمانی شکست‌ناپذیر می‌شود که به عادت بدل گردد.
شرح: قانونِ نوشته‌شده نقض می‌شود؛ قانونِ زیسته، موضوعِ نقض نیست.
گزاره ۹: بلعیدنِ زمان زمان دشمنِ ساختارهای ناپخته است.
شرح: آنچه دوام می‌طلبد کامل نشده؛ ساختارِ کامل، زمان را جذب می‌کند.
گزاره ۱۰: انحلالِ مخالفت مخالفت فقط در غیابِ نسبتِ صحیح امکان ظهور دارد.
شرح: ساختارِ دقیق مخالفت را حذف نمی‌کند؛ موضوعِ آن را بی‌اثر می‌سازد.
گزاره ۱۱: استقلالِ بقا معنا آنگاه پایدار می‌شود که از گوینده مستقل گردد.
شرح: وابستگی به شخص نشانهٔ فناست؛ استقلال شرطِ بقاست.
گزاره ۱۲: میراثِ نسبت‌ها آنچه باقی می‌ماند محتوا نیست؛ اثرِ نسبت‌هاست.
شرح: جملات می‌روند؛ زاویهٔ دید می‌ماند.
گزاره ۱۳: استقرار فهمیدن پایانِ این لوح نیست؛ آغازِ استقرار است.
شرح: متن برای درک‌شدن نوشته نشده؛ برای جا گرفتن نوشته شده است.
گزاره ۱۴: کمالِ توقف سکوت آخرین جملهٔ هر ساختارِ کامل است.
شرح: ادامه‌دادن نشانهٔ نقص است؛ توقف علامتِ اتمام.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━ ✍️ به قلم: بهرام محمدی ⚖️ «حَـد»؛ معمارِ قدرتِ پایدار 🆔 @bmlimit
🔗 لینکِ ورود به مجمعِ تشخیصِ عقلِ سنگین:
https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6