بخش آدمارو، بانی ناخوشی هاتو … نذار غم بمونه، نذار تووو چ

بخش آدمارو، بانی ناخوشی هاتو … نذار غم بمونه، نذار تووو چشات غصه و ماتم بمونه…ببخش.
نذار بشی یکی مثل اونا.
همونا که یک _ هیچ عقبن تو رفاقت.. یک _ هیچ عقبا تو صداقت
یک _ هیچ جلون تو حسادت.
تو ببخش، بذار فک کنن ساده ای…
اما شاید یه روز، یه جا، یکی پیدا شد تو رو بخشید.
ببخش نه واسه اینکه حقشون بخشیده شدنه… نه،
واسه اینکه با این غما هی نری تو فکرو دلت رو ازار ندی… رد ش ازش.
یه روز میرسه سرش به سنگ میخوره ،برمیگرده عقب میبینه نه راه برگشت داره. نه راه موندن.
فقط باید مستقیم بره به ناکجا اباد خودش ..چیزی که خودش ساخته واسه قلب خودش.
تو اما خودت باش… آروم بگیر
نفرین نکن، لعنت نگو، دلخور نشو. غمگین نباش، مهربون بمون.
حالا چشاتو ببند و به این فکر کن
اگه یه روز دلت اروم ترین دل دنیا شد.. یه لبخند بزن به اسمون.
بگو : خدا جون دمت گرم، ممنون
ممنون که یادم دادی ببخشم، ممنون که یادم دادی هنوز خوبم، هنوز بنده ی توام، همیشه خدای منی، همیشه کنار منی، یه خواهش کوچیک..
تو هم منو ببخش …
ببخش هروقت که تنها و غمگین بودم تو رو صدا زدم ..
اما توو خوشیام… ولش کن
ببخش مهربون، ببخش بی نیاز، ببخش خدا جون
یه وقتایی لازمه فقط به خودت ثابت کنی چقد خوبی…