ترجمه خطبه 26 نهج البلاغه

ترجمه خطبه 26 نهج البلاغه

(پس از کشته شدن محمدبن ابی بکر در مصر در سال 38 هجری ، امام این سخنرانی را در کوفه ایراد فرمود)

1 شناخت فرهنگ جاهلیت:

خداوند #پیامبر اسلام،حضرت محمد(ص) را هشدار دهنده جهانیان مبعوث فرمود ،تا امین و پاسدار وحی الهی باشد .
آنگاه که شما ملت عرب ،بدترین دین را داشته و در بدترین خانه زندگی میکردید؛
میان غارها ، سنگهای خشن و مارهای سمی خطرناک، فاقد شنوایی به سر می بردید؛
آبهای آلوده می نوشیدید و غذاهای ناگوار میخوردید؛
خون یکدیگر را به ناحق میریختید، و پیوند خویشاوندی را می بریدید ، بت ها میان شما پرستش میشد ، و مفاسد و گناهان شما را فرا گرفته بود .

2 مظلومیت و تنهایی علی :

پس از وفات پیامبر و بی وفایی یاران ، به اطراف خود نگاه کردم یاوری جز اهل بیت خود ندیدم ، (که اگر مرا یاری کنند کشته خواهند شد) پس به مرگ آنها رضایت ندادم .
چشم پر از خار و خاشاک را به ناچار فرو بستم ، و با گلویی که استخوان شکسته در آن گیر کرده بود ،جام تلخ حوادث را نوشیدم و خشم خویش فرو خوردم و بر نوشیدن جام تلخ تر از گیاه حنضل ،شکیبایی نمودم.

3 معرفی عمروعاص و ضرورت آمادگی نظامی:

عمروعاص با معاویه بیعت نکرد ،مگر آنکه شرط کرد تا برای بیعت ،بهایی (حکومت مصر ) دریافت دارد ، که در این معامله شوم ، دست فروشنده هرگز به پیروزی نرسد و سرمایه خریدار به رسوایی کشانده شود.
ای مردم کوفه آماده پیکار شوید و ساز و برگ جنگ فراهم آورید ؛ زیرا که آتش جنگ زبانه کشیده و شعله های آن بالا گرفته است.
صبر و #مقاومت را شعار خویش سازید که #پیروزی می آورد.