لیلای من بیا و مخواه،های و هو کنم

لیلای من بیا و مخواه،های و هو کنم
عشق ِترا زِ سینه، مگو شستوشو کنم

من جسته ام کنون همه گلشن به یاد تو
نفرین اگر که غیــر تو را آرزو کنم

ناصح به طعنه مرا گفتِ : وا اَسف
از عمر رفته پای گلی تا که بو کنم

در حلقه ی جنون ِتوام مبتلای دل
چون شانه دانه دانه ترا جستوجو کنم

مویم سـپید شد چه نشانه ای بگویمت
من چاره ی سیاه ِ دلم با سـبو کنم

خوابی نمیرسد، که بینم تو را در آن
شاید به خواب دیده رها گفتوگو کنم

«حجّت» زِ عجز نالد و گوید سخن تو را
لیلای من بیا و مخواه، های و هو کنم