.

.
حالا از اون پنجره خوب بیرون رو نگاه کن... آدم ها میان و میرن، و برگ های پاییزی رو زیر پاشون له می کنن. برگ ها خرد میشن،صدا میدن. اما هیچ کدوم از آدم ها یادشون نمیاد این ها همون برگ هایی هستن که توی بهار و تابستون سرپناه سبزشون بودن.
‎آره، اینه معنی انسان، فراموشکار
[روزبه معین]