خداونداامضاءکن...

خداونداامضاءکن...
به یکتایی ات قسم کم آورده ام...
بازکن نامه ی مرا... استعفای من است اززمینت،مبارک خودت باشد...
اینجاآدمهاحرمت عشق ومحبت را نمی فهمند...همیشه درآغازراه مرا
فرشته میخوانند...اماآنگاه که غصه
هایم را...دردهایم را...دلتنگی هایم را
به زبان می آورم از من آزرده میشوند گویی برایشان ابلیس میشوم...
خداوندا کمکم کن!اینجاسرزمین
هوس است و دروغ...اینجاتاکم
می آورند از فشار مشکلات...
فراموششان میشود،حرفهایشان...
قولهایشان...حتی خاطره هایشان...
می بینی پروردگارا! اینجا آدمهایت فقط نقش آدم را بازی میکنند...