خداوندا امضاء کن...

خداوندا امضاء کن...
به یکتایی ات قسم کم آورده ام...
باز کن نامه ی مرا... استعفای من است از "زمینت"
مبارک خودت باشد....
اینجا آدمها حرمت عشق و محبت را نمی فهمند...
همیشه در آغاز راه مرا فرشته میخوانند...
اما آنگاه که غصه هایم را...
درد هایم را...
دلتنگی هایم را به زبان می آورم از من آزرده میشوند گویی برایشان "ابلیس" میشوم...
خداوندا کمکم کن!
اینجا سرزمین هوس است و دروغ...
اینجا تا کم می آورند از فشار مشکلات...
فراموششان میشود؛ حرفهایشان...
قولهایشان...
حتی خاطره هایشان...
می بینی پروردگاراااا....!!!