خداوند در مورد آفرینش کوه‌ها می‌فرماید:

خداوند در مورد آفرینش کوه‌ها می‌فرماید:
‌‌ «آیا ما زمین را محل آرامش خلق قرار ندادیم؟! و کوه‌ها را میخ‌های آن قرار ندادیم؟!»(نبا /6-7)
«و کوه‌ها را نمی‌بینند که چگونه بر زمین کوبیده شده‌اند؟!».(غاشیه/19)

🔹 به گزارش کانال قرآن، وحی یا وهم از این‌که قرآن از کوه‌ها به‌ عنوان میخ‌های زمین یادکرده است و می‌فرماید: ما این میخ‌ها را بر زمین کوبانده‌ایم این مطلب برداشت می‌شود که کوه‌ها به‌ منزله میخ‌هایی هستند که قطعات زمین را از پراکندگی حفظ می‌کنند (زیرا میخ معمولاً برای جلوگیری از پراکندگی و از هم پاشیدگی به کار می‌رود.

💡 علم امروز دریافته است کوه‌ها در اثر حرکات و تصادمات صفحات قشر زمین به وجود آمده‌اند. وقتی دو صفحه باهم تصادف کنند صفحه قوی‌تر پایین رفته و صفحه دیگر بالا می‌آید و سطح مرتفع و کوه را می‌سازد. دانشمندان دریافته‌اند که هر کوه ریشه‌ای برابر با ده الی پانزده برابر اصل کوه در زیر زمین دارد؛ یعنی کوه مثل یک میخ هست که در زیر زمین فرو رفته است. مثلاً کوه اورست که حدوداً 9 کیلومتر ارتفاع دارد دارای ریشه عمیقی تا 125 کیلومتر می‌باشد.(1)

🔹 پروفسور سیاویدا(2) زمین‌شناس مشهور می‌گوید: مهم‌ترین فرق بین کوه‌های موجود در قاره‌ها و کوه‌های اقیانوسی در مواد آن‌هاست. اما هر دو ریشه‌هایی دارند که آن‌ها را استوار نگه می‌دارد.(3)

💠 امام علی(ع) 1400 سال قبل نیز در این‌باره فرموده‌اند:
«... ورست اصولها فی المأ... و ارّزها فیها اوتادا...».(4)
«ریشه‌های کوه‌ها در اعماق زمین تا آب‌های درونی‌اش ثابت است... و خداوند آن‌ها را در زمین به‌عنوان میخ‌های آن تثبیت نموده است».

بسیار شگفت‌آور است که چگونه و به چه زیبایی قرآن از واژه میخ برای توصیف کوه استفاده کرده؛ کوه‌هایی که مانند میخ ریشه‌های بلندی دارند و بر زمین کوبیده شده‌اند.

📙 منبع:
کتاب قرآن، علم، اعجاز،ص 44