.

.
می گویند
عشق ایرانی
به هم نرسیدن است
نبودن است
نی زدن و سر به بیابان گذاشتن است
راست می گویند .
.
آقاااااا
دلم کمی خواستن می خواهد
فرانسوی
حتی شده هندی
یا شاید حتی آفریقایی
اصلا شبیه عکس های سیاه و سفید و هنری
نمیشود ؟؟؟
کمی عاشقم باش لطفا
که وسعت دلتنگی هایم با آغوشت برابر است

تو چه میدانی ؟
دستی که در موهای تو سفر کرده
دیگر به هیچ بیابانی نمی رود
کاش می دانستی
حال حسی را که چشم دیدن نبودن هایت را ندارد

تو نمی دانی
من بیشتر از لباس هایت به قوس تنت می آیم
من بیشتر از زنجیر گردنت برای آویخته شدن از گردن تو مشتاقم
من بیشتر از ساعت دستت دلم میخواهد به دستان تو بسته شوم
من بیشتر از عینک آفتابیه چشمانت برای محافظت از آن چشمان خمار بکار می آیم

به داد من برس آقا
من از پس نگه داشتن این عشق بر نمی آیم
من بی دست و پا تر از آنم
که نی به دست گیرم
خیلی که دلم بگیرد و عاشقی فشار بیاورد
قلم به دست میگیرم و برایت مینویسم
من چادر نشینی و بیابانگردی را نمیدانم
من چادر نشین هم آغوشی های تو ام
آخر
من گناه نکرده ام که تنها تو را آدم می بینم برای جسم حوا گونه ام ...
.
.