«من از نبودنت پیر شدم...»

«من از نبودنت پیر شدم...»
من از تو چیزی نخواستم،
جز کمی ماندن،
جز کمی دوست داشتن،
جز اینکه وقتی دلم گرفت،
تو دلیلِ گریه‌هایم نباشی...
من با تمامِ وجود خواستمت،
تو اما با تمامِ بهانه‌هایت رفتی...
چه بی‌رحم است این دنیا؛

آدمی را به کسی وابسته می‌کند
که روزی حتی برای دیدنش
باید به خاطراتش پناه ببرد...
و هنوز هم اگر بپرسند
دلتنگ چه کسی هستی؟
سکوت می‌کنم...
چون بعضی اسم‌ها را نمی‌شود گفت،
فقط باید با بغض زندگی‌شان کرد... 🖤