غصه نخور...

غصه نخور...
تو خدايـــي داري...
که بزرگ است؛ بزرگ...
و به قول سهرابـــ : در همين نزديکيست...
اي دل کوچکـــ من...
بگذار غم و غصه ببارد...
شايد ...
شايد اين بار خـــــدا ميخواهد که
پس از بارش غم...
و
پس از خواندن نامش هردم...
آسمان دل تو صـــاف شود
و
نگاهت به همه اهل زمين پاکـــ شود...
شايد اين بار خـــدا ميخواهد که خودش چتـــر تو باشد...
که بماني...
نروي
ودگر بار نگويـــي:
"سهـــراب"
قايقـــت جا دارد؟!؟!