ای دل کوچک من…

ای دل کوچک من…
غصه نخور…
تو خدایی داری…
که بزرگ است…
بزرگ…
و به قول
سهراب
در همین نزدیکیست…
ای دل کوچک من…
بگذار غم و غصه ببارد…
شاید…
شاید اینبار خدا میخواهد
که
پس از بارش غم…
و پس از خواندن نامش هردم…
آسمان دل تو صاف شود
و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود…
شاید
اینبار خدا میخواهد
که خودش چتر تو باشد…
که بمانی…
نروی ودگربار نگویی:"سهراب" قایقت جادارد؟!