....

....

قصه گو ؛ قصه ی من خانه خرابست ننویس
همه شب منتظرم ؛ دشت سرابست ننویس

چه خوش است اینکه دلت ؛ یکشبه یغما برود
غصه دار قمرم ؛ دیده پر آبست ننویس .

سینه در درد و غم و دیده شده چشمه ی خون .
اشک لغزنده ز لب ؛ رنگ شرابست ننویس .

شب و روزم شده تار از .غم هجران تو یار .
حسرت و داغ .فراق است و عذابست ننویس .

گله مندم که نیاید همه رنجم به حساب .
غرق در خون شده ام ؛ سینه کبابست ننویس .

ورق و دفتر و پر کردی و دارم گله ها .
غربت و بی کسیم ؛ چندکتابست ننویس