از شعرهای خودم :

از شعرهای خودم :

تنم در لرزِ تنهایی، بهاران شد، نمی‌آیی؟
دلم از دوریِ رویت، پریشان شد، نمی‌آیی؟
بهار آمد، ولی بی‌تو به چشمم رنگِ پاییز است
تمامِ باغ در چشمم ،بیابان شد، نمی‌آیی؟
ز هر سو عطرِ یاس آمد، ز هر کویی نسیمی رفت
ولی سهمِ من از دنیا ، غمِ جان شد، نمی‌آیی؟
شبم تاریک و ره بسیار، دلم ازرده و غمسار
ولی هر سایه‌ای آخر گریزان شد، نمی‌آیی؟
نه دل را طاقتِ هجران، نه جان را تابِ خاموشی‌ست
فراق از بس دراز آمد، مرا جان شد، نمی‌آیی؟

-قلم-