وقتی تو باشی ترسی از دوران نمی بینم

وقتی تو باشی ترسی از دوران نمی بینم
دیگر هراسی از غم‌ طوفان نمی بینم

وقتی که هستی ابر ها آرام می بارند
در روبرویم سردی و بوران نمی بینم

مترو شلوغ و همهمه برپاست اما من
وقتی نباشی پیش رو انسان نمی بینم

دستت نباشد بی جهت تنهام در این شهر...
جز کوچه های خلوت تهران نمی بینم

ای دین و ای ایمان بمان با من که غیر ازتو
در هیج جای این جهان ایمان نمی بینم

عاشق همیشه حرفهایش عکسِ آدمهاست!
باران مرا خیسانده وُ ‌باران نمی بیننم