در دل من چیزی است،

در دل من چیزی است،
مثل یک بیشه نور،
مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم،
که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت،
بروم تا سر کوه،
دورها آوایی است،
که مرا می خواند.
" سهراب سپهری "