باز دلتنگ توأم ، میل بیابان دارم

باز دلتنگ توأم ، میل بیابان دارم
امشب اندازه ی صحرای تو ، باران دارم
.

کوه آتش به دلم ، هیچ کسی می داند
که من از داغ تو در سینه ، چه پنهان دارم
.

آه ، بیدار کن از خواب گران ، دریا را
که من آشفته ام امشب ، سر طوفان دارم
.

رفته ای ، می رسد از راه ،غمت دور و دراز
بی تو با این دل بی حوصله ، مهمان دارم
.

تو گل و سبزه ای و بوی بهاران داری
من خسته ، همه سال زمستان دارم
.

سر من را به خدا شانه ی تان مختصر است
دلی از خاطره ی دوست ، پریشان دارم ...