در ایـن دیوانسرا گاهی ، ز هـجـر یار می رقـصـم
در ایـن دیوانسرا گاهی ، ز هـجـر یار می رقـصـم
به خود می پیچم از غـمهـا ، شبـیه مار میرقصـم
من آن دیوانـه ی مستم ، قــدح افـتاده از دستم
میـان جمـع سر مستم ، ولی هــشیار می رقصم
چو محکومم به زندانش ، بدور ازبـرق چشمانش
کجـا گیرم گــریبانش ، فقط نا چار می رقـصم
فـلک بر چیـده جامم را ، شـراب خـام خامم را
ز کـف دادم دوامـم را ، ولی دشــوار می رقـصم
کجاست آن عشق و همرازی ، نـگار ایده پـردازی
نمـانـده یار دمـســازی ، پر از تـکرار می رقـصـم
بـگو آن شــور شـیدا کو ، قـرین و یـار زیبــا کـو
شـراب جـام میـنا کو ، بـه عشــق یار می رقصم
مـن آن مـرغ پــریـشـانـم ، درون سیـنـه نـالانــم
ز بی مهری گـریزانـم ، که صوفی وار می رقـصم
⠀ ⠀
به خود می پیچم از غـمهـا ، شبـیه مار میرقصـم
من آن دیوانـه ی مستم ، قــدح افـتاده از دستم
میـان جمـع سر مستم ، ولی هــشیار می رقصم
چو محکومم به زندانش ، بدور ازبـرق چشمانش
کجـا گیرم گــریبانش ، فقط نا چار می رقـصم
فـلک بر چیـده جامم را ، شـراب خـام خامم را
ز کـف دادم دوامـم را ، ولی دشــوار می رقـصم
کجاست آن عشق و همرازی ، نـگار ایده پـردازی
نمـانـده یار دمـســازی ، پر از تـکرار می رقـصـم
بـگو آن شــور شـیدا کو ، قـرین و یـار زیبــا کـو
شـراب جـام میـنا کو ، بـه عشــق یار می رقصم
مـن آن مـرغ پــریـشـانـم ، درون سیـنـه نـالانــم
ز بی مهری گـریزانـم ، که صوفی وار می رقـصم
⠀ ⠀
- ۳۱۴
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط