انسانی که شب و روز خود را به بطالت و کارهای بیهوده می گذر

انسانی که شب و روز خود را به بطالت و کارهای بیهوده می گذراند، نمی تواند در نماز و مناجات،توجه خود را کاملاً متمرکز کند و از راهیابی خیالات باطل به ذهن خود جلوگیری نماید.معاشرت با افرادی که کارهای نادرست انجام می دهند یا حرف های لغو و بیهوده می زنند موجب می گردد که حالات و رفتار آنها در روح انسان تأثیر بگذارد و حال دعا و مناجات از انسان سلب شود.دوری از علما و بندگان شایسته خدا، همچنین ارتکاب گناهان موجب سلب توفیق عبادت از انسان می شود.بنابراین اگر انسان بخواهد به دعای باحال،نماز با حضور قلب و تلاوت قرآن توفیق یابد،باید از پیش مقدمات آن را فراهم کند.اگر زمینه سازی قبلی نباشد، هنگام خواندن نماز و دعا نمی توان حال مناسب پیدا کرد.کسانی که می خواهند موفق به تهجد و عبادت در شب گردند باید در روز مراقب گفتار و کردار خود باشند؛ چشم و گوش خود را از آنچه نباید ببینند و بشنوند،حفظ کنند،دل خود را به امور باطل متوجه نسازند و خیالات واهی به مخیله خود راه ندهند زیرا تمام این موارد مانع از حضور قلب می شود.