با خارها راهش را میبندم: شباهت نمیریه و بهائیت

در عصر غیبت صغری؛ ابن فرات وزیر خلیفه عباسی معروف به المقتدر بود. او که بسیار ریاکار بود ابتدا برای جلب اعتماد مردم کارهای خیریه انجام می‌داد. کم کم مهره‌های مورد نظر خودش را از عراق تا ایران و از مصر تا فلسطین بعنوان دیوان‌سالارهای تحت فرمان او منصوب داد. وقتی چیدمانش برای دشمنی با اسلام تمام شد، توسط محمدبن نُصیر نمیری، فرقه‌ای ضاله درست کرد که همچون دیگر فرقه‌های يهودي کارشان از باب شروع می‌شد و به حلول منتهی می گردید.
ما به این نوع فرقه‌ها می‌گوییم:« ناقض عهد حی قیوم.»
(با توجه به آیه ۱۱۱ سوره طه و مطابقت آن با حقیقت صندوق عهد که موجب سرنگونی بت‌های جالوت شد.)
فرقه نمیریه که به فراتیه هم معروف بود، مانند دیگر فرقه‌های ضاله اینچنینی، ازدواج با محارم و همجنس‌بازی را جائز می دانست.ابن فرات در قدرت دادن به زندیق ها بسیار موثر بود و از طریق ایجاد اغتشاشات در تجزیه شدن مرزهای فلسطین و مصر بسیار تلاش کرد و مهره‌های او در مراکز دیوان‌سالاری گوش به فرمان او بودند.
ائمه اطهار (عليهم السلام) با این فرقه به مبارزه برخاسته و حضرت صاحب الزمان(عجل الله تعالی) فرقه ضاله نمیریه را نفرین فرمودند و خداوند نمیریه فراتیه را رسوا ساخت و مردم او را با سنگ از خود راندند. جالب است بدانید ابن فرات پیش از دستگیری با دیدن یک شهاب در ماه رمضان و دو شهاب در ذی القعده فهمید کارش تمام است.(یعنی اهل ستاره‌شناسی هم بوده) و در نهایت خوشبختانه اعدام شد.
یک و نیم قرن پیش هم دقیقاً همین اتفاقات افتاد اما نمی‌دانم چرا تا امروز سکوت کردیم:
فرقه ضاله بهائیت ابتدا با ادعای بابیت و در نهایت با ادعای حلولیت توسط یهود ساخته و پرداخته شد. مهره‌های نفوذی آنها(از نجیب پاشا تا کاظم رشتی و دالگورکی و...)، پس از قتل عام مردم کربلا در سال ۱۸۴۲م-۱۲۵۸ق با یکدیگر دست به یکی کردند حسینعلی نوری در همان باغ نجیب پاشا بار دیگر «عهد حی قیوم» را شکست و جنازه علیمحمد شیرازی (باب بهائیت) را به عکا منتقل کردند و یهود به مناسبت همین انتقال، نام اولین شهری که غصب کرده بود را پتخ تیکوا یعنی باب امید گذاشت.
امروز پتخ تیکوا به ام الموشافات یعنی مادر شهرهای غصب شده معروف است.
کاش سکوت نکرده بودیم