معامله نهایی

معامله نهایی



پارت ۲۴



i dont know how ادامه this shit soooo
میپریم میریم تو ماشین اقا
( خلاصه بخوام بگم مهمونی تموم شد این رین خانومیم که سگ مست بود شبیه سوسکای تحت اشعه رادیو اکتیوی راه میرفت با هزار بدبختی به روش های نا موزون هیونجین فلک زده اسنو اورد تو ماشین خیلی گرون و باکلاس و میلیون دلاری و خوشگل و خفن و مافیاییش دیگه )
بعد از کشوندنش تا اینکه احساس میکم دیسک کمر دارم ، این دختره لجباز واقعا-
نه خودش میتونه بیاد ، نه میزاره تو بیاریش . واقعا در استانه ی روانی شدنم .
کمربندشو بستم ( بابا رین بوی سگ مشروب میده تروخدا انتظار نداشته باشین ازین صحنه های عاشقانه که نیم ساعت باهم چشم تو چشم میشن داشته باشن اعصاب مصاب ندارم میگیرم کتکتون میزنم بخدا ) و بعد کمربند خودمو بستم .
« چرا داری رانندگی میکنی ؟ تو مستی و رانندگی در مستی جرمه »
« به هر خدایی که قبول داری قسم ، من مافیام . کارهایی که انجام میدم به اندازه کافی جرم داره این چیزی نیست . در ضمن من هوشیارم پس اتفاقی نمیوفته »
وای خدا ، این عادیه که وقتی دختر مورد علاقت در جواب حرف های پربارت یه فا//ک بزرگ بهت نشون میده قهقهه بزنی به قدری که مجبور بشی ماشین رو نگه داری ؟ مخاطبش قطعا من بودم ولی اصلا بهم برنخورده .
با خنده گفتم « در حالت عادی باید بابت این اون کیف گوچی رو حذف میکردم ، ولی چون ازش خوشم اومد این کارو نمیکنم »
اخم کرد « انقدر داری زیاد میخندی که دارم احساس میکنم الکیه »
ولی چند ثانیه بعد اونم خندش گرفته بود . شاید اثرات مستیه چون واقعا دارم بیش از حد میخندم ، اما چند دقیقه بعد دوباره شروع به رانندگی کردم
« تو خیلی خوش شانسی که بابت بی ادبیت بهت کسری حقوق نمیدم »
بنظر میومد واقعا نگران شد « اگه اینکارو بکنی میرم جلوی پدر و کل خانوادت داد میزنم پسزتون یه سینگل بدبخت پولداره . به نفع خودته احساس خطر کنی چون من همین الان هم ادرسشون رو دارم »
« اها ، ادرس ! قبل از اینکه از مستی بی هوش بشی ادرس خونت رو بهم بده »
« ام ، منطقه هانا ، خیابان ۱۲۳ ، پلاک ۱۶ . من طبقه ۵ ام زندگی میکنم . فکر کنم »
« اون فکر کنم اخر جمله نگرانم میکنه »
بعد ادرس رو تو مپ مشخص کردم



#هیونجین #فیکشن