مردم اینجا چقدر مهربانند：

مردم اینجا چقدر مهربانند：
دیدندکفش ندارم برایم پاپوش دوختن.دیدند سرما میخورم سرم کلاه گزاشتند وچون برایم تنگ بود کلاه گشاد تری ودیدندهوا گرم شد, پس کلاهم را برداشتند وچون دیدند لباسم کهنه وپاره است به من وصله چسباندند وچون از رفتارم فهمیدند که سواد ندارم محبت کردند وحسابم رارسیدند. خواستم دراین مهربانکده خانه بسازم . نانم را اجر کردند گفتند کلبه بساز....
روزگار جالبیست, مرغمان تخم نمی گذارد ولی هرروز گاومان می زاید!!