قطره قطره به هوای چه کسی لبریزم

قطره قطره به هوای چه کسی لبریزم
شمعِ بی نورم و از شعله نمی پرهیزم

کامِ فرهاد اگر تلخ کند شیرینش
پای کوهِ غم او می کشدم پرویزم

حال توفانی من معرکه ی روزِ جزا
سالِ بی حاصلی و فصل پر از پاییزم

شاخه ام دسته ی طغیان تبر خواهد شد
آه ، لعنت به من و دامنِ دشمن خیزم

هر که را چشمه ی چشمم چو گلی پروده
مثلِ خاری شدم و زخم به دل می ریزم

قامتِ سروِ تو چون دارِ اناالحق شد و من
عاقبت مضطرب از پای تو بر می خیزم