ای همه هستی ز تو پیدا شده

ای همه هستی ز تو پیدا شده
خاک ضعیف از تو توانا شده

آنچه تغـیـُر نپذیرد توئی
وانکه نمردست و نمیرد توئی

ما همه فانی و بقا بس تـُراست
ملک تعالی و تقدس تـُراست

هر که نه گویای تو خاموش به
هر چه نه یاد تو فراموش به

ای به ازل بوده و نابوده ما
وی به ابد زنده و فرسوده ما

پیش تو گر بی سر و پای آمدیم
هم به امید تو خدای آمدیم

یار شو ای مونس غمخوارگان
چاره کن ای چاره بیچاره‌گان

قافله شد واپسی ما بـبین
ای کس ما بیکسی ما ببین

بر که پناهیم، توئی بی‌نظیر
در که گریزیم، توئی دستگیر

جز در تو قبله نخواهیم ساخت
گر ننوازی تو ، که خواهد نواخت!

درگذر از جرم که خواننده‌ایم
چاره ما کن که پناهنده‌ایم


از اشعار "نظامی"