بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
و سپس آنها را به فرشتگان نشان داد ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ - سپس آنها را به فرشتگانش عرضه داشت؛ .(سوره بقره بخشی از آیه 31)
که معلوم می‌شود این اسما، کلمه و مفاهیم نبودند، بلکه وجودهایی بودند که تعیُّن داشتند سپس به ملائک فرمود که اگر گمان دارید شما برای جانشینی من بهتر و برترید، از اینها به من خبر دهید، و آنها پاسخ دادند:قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ -منزهی تو!، ما چيزی جز آنچه به ما تعليم داده‌ای، نمی‏دانيم تو دانا و حكيمی.(سوره بقره آیه 32)
سپس به حضرت آدم علیه السلام نفرمود که علم به آنها را به فرشتگان بیاموز، چرا که اگر چنین ظرفیت وامکانی داشتند، خداوند سبحان خودش به آنها تعلیم می‌داد، بلکه فرمود: يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ - ای آدم! به آنها از این اسم‌ها (نشانه‌های إلهی) خبر بده.(سوره بقره بخشی از آیه 33)
و باید دقت شود که بسیار تفاوت و فاصله هست، بین علم با خبر؛ چنان که ما از وحیانیت قرآن مجید با خبریم، ولی علم چندانی به آن نداریم! یا از ولایت و امامت اهل بیت علیهم السلام خبر داریم، اما علم چندانی به حقیقت ولایت، امامت و مقام و درجات امامان نداریم.
بنابراین، تمامی مخلوقات، مظهر اسما إلهی می‌باشند؛ اما مظهر کامل، همان انسان‌های کامل می‌باشند و دیگران نیز به اندازۀ ظهور و بروز اسمای الهی رحمت،علم، حکمت، رأفت، جود، کرم و سایر اسم‌ها در خود، مظهر اسمای او می‌گردند.(پایان)