درقلب من خسته بجزتو احدی نیست

درقلب من خسته بجزتو احدی نیست
هرکس که بیاید به قیاست "عددی" نیست

گفتی به من ساده اگر پیش بیایی
هرگز به تو وسینه ی تو دست ردی نیست

من آمدم از راه و نشانی که تو دادی
دیدم که به دستان تو اصلا" سندی نیست

آن لحظه گرفتار ترحم شده بودی
بر من ، و " دل من ، که سزاوار بدی نیست

از دست خودم شاکی و در بند غرورم
هر چند... که این خرد شدنها ابدی نیست

گفتی که بیا دور بمانیم از این پس
دیدم که عجب! فکرتو هم فکربدی نیست

وقتی که فراموش، شده خاطره هامان
از هرچه که بین من و تو بوده ردی نیست
بهتر که همان " دور بمانیم چرا که ...
از سوی تو دیگر، نفسی" یا مددی" نیست