همیشه...

همیشه...
در ناگهانی ترین لحظه،
عزیزترین دارایی مان از دست می رود!
و ما درست همان موقع یادمان می افتد، چقدر "دوستت دارم" هایمان را نگفته ایم، "
از اینکه دارَمت شادترینم" را نگفته ایم..
همیشه دیر یادمان می افتد برای آنچه که داریم با خوشحالی شکر گوییم .
همیشه دیر می شود.‌..
و ما بعدَش،
تمامِ اندوهمان از حرف هایی ست که نزده ایم.....