گذر از گذر مفاخر

این گذرگاه را در مرکز #استان_مازندران ساخته‌اند؛ در سالی که آن شهر به عنوان #پایتخت_گردشگری #کشورهای_اسلامی معرفی شده بود. سال ۲۰۲۲ میلادی. اکنون چهارسالی از آن دوران می‌گذرد و بسیاری از زیباسازی‌های مبلمان شهری، فراموش شده‌اند. شاید تنها نشانه‌های بارز آن سال پایه‌های چراغ برق در سطح شهر باشد که هنوز عدد 2022 را بر خود دارند. کاری به کم کاری‌های شهرداری ندارم؛ فراموش کردن امورات گذرا از جمله بزرگداشتها، امری است که عمومیت دارد؛ اما این گذر داستانش قدری متفاوت است. اینجا را #گذر_مفاخر_شهر_ساری نامیده‌اند و انصافا #سردیس شخصیتهای ارزشمندی در دوسوی آن نصب شده‌است. زیر هر سردیس هم پلاک فلزی دارای رمزینه شطرنجی یا همان QR-Code نصب شده بود که با رمزگشایی آن از طریق نرم‌افزار مربوطه می‌شد به تارنمای مرتبط وارد و اطلاعات آن شخصیت بدست می‌آمد. شخصیتها هم از قدیم تا دوران معاصر، از ادبی تا تاریخی و سیاسی و مرد و زن و پیر و جوان بودند. کمابیش طیف گسترده‌ای را شامل می‌شد. اکنون از آن پلاکها خبری نیست. معدودی هم که دارند مخدوش و غیرقابل خواندن است. ولی پلاک توضیحات اول گذر، همچنان راهنمای روش قدیم است. برای من شهروند هم دانستن نام و افتخارات این #مفاخر مهم است و گمان می‌کنم مسافرانی که باری به هر جهت، در مسیر خود به این گذر می‌رسند علاقمند به شناخت صاحب این سردیسها هستند. امیدوارم روزی این گذر از فراموشی شهرداری ساری در آمده و پلاک به شکل مناسب بازسازی شوند.