آدم که "غـــــمگین" می شــــود خــــودش را جــــدا می کــ

آدم که "غـــــمگین" می شــــود خــــودش را جــــدا می کــــند از جــــمع که مــــبادا آسیــــــبی به خوشـــــی های دیـــگران بزند مورد" فرامــــوشی" قرار مـــی گـــیرد تنهاتــــر و تــــنهاتر می شـــود آنچــــنان در" تنــــــهایی" خود غــــرق می شــــود که دیگـــــر با هیــــچ تلنــــگری بر نمــــی خــــیزد و ایـــن آغــــاز تلخی بی" پایــــان" اســـــت