آدم که غمگین می شود خودش را جدا می ک

آدم که "غـــــمگین" می شــــود خــــودش را جــــدا می کــــند از جــــمع که مــــبادا آسیــــــبی به خوشـــــی های دیـــگران بزند مورد" فرامــــوشی" قرار مـــی گـــیرد تنهاتــــر و تــــنهاتر می شـــود آنچــــنان در" تنــــــهایی" خود غــــرق می شــــود که دیگـــــر با هیــــچ تلنــــگری بر نمــــی خــــیزد و ایـــن آغــــاز تلخی بی" پایــــان" اســـــت