تعریف موسیقی

تعریف موسیقی
موسیقی تراوش احساسات و اندیشه‌های آدمی و مبین حالات درونی وی می‌باشد. شنیدن یک آهنگ آرامبخش و جذاب می‌تواند پایان‌پذیر خستگی‌ روزانه شما باشد. واژهٔ موسیقی که در عربی قَی تلفظ می‌شود ریشهٔ یونانی دارد. از زمان منصور خلیفهٔ عباسی توجه به آثار یونانی آغاز شد و سپس در دوران هارون پنجمین خلیفهٔ عباسی (۱۹۸-۲۱۸ هـ) با تأسیس بیت‌الحکمه به اوج خود رسید. مقارن همین دوران بوده است که واژهٔ موسیقی راه براساس مدارک موجود واژۀ موسیقی و هم‌خانواده‌های آن در مفاتیح‌العلوم خوارزمی و رسالهٔ موسیقی اخوان‌الصفاء دیده می‌شود که هر دو متعلق به سدهٔ چهارم هجری (دهم میلادی) است. خوارزمی در تعریف موسیقی می‌گوید: موسیقی به معنی پیوند آهنگ‌هاست... . تعریف سادهٔ موسیقی یا صداهای موسیقایی، صداهای خوشایندی می‌شود که انسان از شنیدن آنها احساس لذت می‌کند.
با بالا رفتن سطح فرهنگ و هنر معلوم شد صداهای خوشایند، صداهایی هستند که از نظمی خاص پیروی می‌کنند و بین آنها نسبت‌های معینی وجود دارد. برای همین عدد در موسیقی دارای اهمیت بسیاری است. تا جائی‌که فیثاغورث معتقد است که عدد اصل وجود در آفرینش است.
و به‌تدریج جایگزین غناء عربی شده است.