سی وچند سالگی یک زن را هر کسی نمیفهمد

سی وچند سالگی یک زن را هر کسی نمیفهمد
سی وچند سالگی یک زن یعنی جمع. دل فریبی وشیطنت. ضرب در وقار ومتانت،،،
زن سی وچند ساله را باید توی یک مهمانی با لباس شب مشکی وموهایی که از پشت سر جمع کرده. دید...،،..
لباس بلندی که گاه روی زمین کشیده میشود،،،،،،،
خرامیدنش. وگامهای شمرده، شمرده اش را،،،،،
زن سی وچند ساله تازه اول پختگی ست،،،،،
سرشار از هوشی زنانه وزیبایی دو چندان،،،،
شبیه نسیم خنکی. که عصر یک روز تابستانی روی پوست عرق کرده میوزد،،،
شبیه صدای دل انگیز خوردن باران روی برگ ها،،،،،
شبیه هر چه که تورا وارد یک خلسه ی شورانگیز میکند،،،،
زن سی وچند ساله مخدری ست که زندگی را سرحال می آورد،،،،
زن سی وچند ساله یک نقاشی بی نقص است از مجموعه ی هر آنچه میتوان در یک قالب جمع کرد،،،