فریب
پارت ۱۶
(جین ویو)
توی پارک داشتیم قدم میزدیم…هوا سرد بود…هنوز مطمئن نیستم نامجون دوسم داره…نامجون یکم رفت جلو و ایستاد…دستش تو جیبش بود و حلقه دستشو بالا گرفت…به این معنی که دستمو از داخل حلقه رد کنم…دستمو تو حلقه دستش گذاشتم و توی جیبم گذاشتم…میخواستم بپرسم واقعا دوسم داره که با دیدن آسمون سوالم عوض شد…
+نام…هوا داره تاریک میشه…
&میخوای بریم خونه؟
+...باشه…شرمندم
&چرا؟
+به خاطر حرف من این تصمیم رو گرفتیم…
&نه اشکال نداره…منم خیلی خستم…
+به هر حال شرمندم..
&ای خدا…دیگه چرا؟
+که مزاحم زندگیت شدم…
یهو وایساد جلوم و با اخم بهم نگاه کرد…
&آره اگه کسی که جلوم وایساده بود آدم بود میگفتم یه مزاحمه… فرشته ها با اومدنشون توی زندگی آدم معجزه میکنند…از وقتی اومدی تو زندگیم کلی دردسر پیدا کردم…ولی تو اونا رو با معجزت نابود کردی…ازت ممنونم(لبخند)
نمیدونستم چی بگم…هیچ چیزی بهتر از این جمله ها نمیتونه عشق بینمون رو توصیف کنه…خیلی خوب تونست از جمله بندی استفاده کنه…من تنها چیزی که میتونم بگم اینه که دوست دارم… آخه چرا؟…چرا نمیتونم یکم مثل اون درست و بی نقص حرف بزنم…همچنان داشت بهم لبخند میزد…سرمو انداختم پایین…
(نامجون ویو)
سرشو انداخت پایین…نگرانش شدم…نکنه ناراحتش کردم؟…دستمو زیر چونش گذاشتم
&جین حالت خوبه؟
چونشو بالا کشیدم که با یک چفت چشمای اشکی رو به رو شدم…
+منو ببخش…تو خیلی خوب بهم گفتی واقعا چقدر دوسم داری… من هیچ جوره…نمیتونم مثل تو…عشقمو بهت ثابت کنم… من لیاقتت رو ندارم…(بغض و صدای لرزون)
&جین اینطور نیست…
+چرا هست…من کل عمرم جنگیدم…با خودم برای…دوست داشتن کسی…هزار بار جنگیدم…از وقتی…فهمیدم دوست دارم …جنگ رو تموم کردم…قبلاً مغزم بهم دستور میداد…اما الان یک رقیب برای مغز…پیدا شده…چند روزی هست… که مغزم جاشو به رقیبش داده…من تنها چیزی که…میدونم اینه که… مغز خیلی قدرتمنده…اما هیچ مغزی…نمیتونه عشق رو…درک یا…تحلیل کنه…برای من…همه اینا…یک حس جدیده...چون تو زندگیم…همیشه مطیع مغزم بودم…ولی از وقتی با تو آشنا شدم… چیزی به سینم میکوبید…که باعث میشد…در تصمیم گیری ها…دچار تردید بشم…اینکه شغلمو رها کردم…تصمیم خودم نبود…اینکه دوست داشته باشم…تصمیم خودم نبود…(گریه شدید)
دستمو روی سینم گذاشتم و به دستم نگاه کردم
+اینجا…مغز صندلی پادشاهی رو به این قسمت داده…قبل از تو این قسمت….تاریک تاریک بود…با اومدنت توی زندگیم… چراغی در گمراهیم بودی…بهم نشون دادی…چطور با… این قسمت سینم…تصمیم بگیرم…بهم نشون دادی…تا زمانی که…این قسمت از سینه…بالا و پایین میشه…باید امید داشت… بهم نشون دادی…تا زمانی که…عشق وجود داشته باشه…همه چیز ممکنه…بهم نشون دادی عشق…جنونه اما…در عین حال… میتونه بعضی پازل هارو…حل کنه…تو بهم نشون دادی و…من فهمیدم…که…تنها چیزی که…همیشه…هرجا…و هر موقعیتی…وجود داره…عشقه…(گریه)
(جین ویو)
توی پارک داشتیم قدم میزدیم…هوا سرد بود…هنوز مطمئن نیستم نامجون دوسم داره…نامجون یکم رفت جلو و ایستاد…دستش تو جیبش بود و حلقه دستشو بالا گرفت…به این معنی که دستمو از داخل حلقه رد کنم…دستمو تو حلقه دستش گذاشتم و توی جیبم گذاشتم…میخواستم بپرسم واقعا دوسم داره که با دیدن آسمون سوالم عوض شد…
+نام…هوا داره تاریک میشه…
&میخوای بریم خونه؟
+...باشه…شرمندم
&چرا؟
+به خاطر حرف من این تصمیم رو گرفتیم…
&نه اشکال نداره…منم خیلی خستم…
+به هر حال شرمندم..
&ای خدا…دیگه چرا؟
+که مزاحم زندگیت شدم…
یهو وایساد جلوم و با اخم بهم نگاه کرد…
&آره اگه کسی که جلوم وایساده بود آدم بود میگفتم یه مزاحمه… فرشته ها با اومدنشون توی زندگی آدم معجزه میکنند…از وقتی اومدی تو زندگیم کلی دردسر پیدا کردم…ولی تو اونا رو با معجزت نابود کردی…ازت ممنونم(لبخند)
نمیدونستم چی بگم…هیچ چیزی بهتر از این جمله ها نمیتونه عشق بینمون رو توصیف کنه…خیلی خوب تونست از جمله بندی استفاده کنه…من تنها چیزی که میتونم بگم اینه که دوست دارم… آخه چرا؟…چرا نمیتونم یکم مثل اون درست و بی نقص حرف بزنم…همچنان داشت بهم لبخند میزد…سرمو انداختم پایین…
(نامجون ویو)
سرشو انداخت پایین…نگرانش شدم…نکنه ناراحتش کردم؟…دستمو زیر چونش گذاشتم
&جین حالت خوبه؟
چونشو بالا کشیدم که با یک چفت چشمای اشکی رو به رو شدم…
+منو ببخش…تو خیلی خوب بهم گفتی واقعا چقدر دوسم داری… من هیچ جوره…نمیتونم مثل تو…عشقمو بهت ثابت کنم… من لیاقتت رو ندارم…(بغض و صدای لرزون)
&جین اینطور نیست…
+چرا هست…من کل عمرم جنگیدم…با خودم برای…دوست داشتن کسی…هزار بار جنگیدم…از وقتی…فهمیدم دوست دارم …جنگ رو تموم کردم…قبلاً مغزم بهم دستور میداد…اما الان یک رقیب برای مغز…پیدا شده…چند روزی هست… که مغزم جاشو به رقیبش داده…من تنها چیزی که…میدونم اینه که… مغز خیلی قدرتمنده…اما هیچ مغزی…نمیتونه عشق رو…درک یا…تحلیل کنه…برای من…همه اینا…یک حس جدیده...چون تو زندگیم…همیشه مطیع مغزم بودم…ولی از وقتی با تو آشنا شدم… چیزی به سینم میکوبید…که باعث میشد…در تصمیم گیری ها…دچار تردید بشم…اینکه شغلمو رها کردم…تصمیم خودم نبود…اینکه دوست داشته باشم…تصمیم خودم نبود…(گریه شدید)
دستمو روی سینم گذاشتم و به دستم نگاه کردم
+اینجا…مغز صندلی پادشاهی رو به این قسمت داده…قبل از تو این قسمت….تاریک تاریک بود…با اومدنت توی زندگیم… چراغی در گمراهیم بودی…بهم نشون دادی…چطور با… این قسمت سینم…تصمیم بگیرم…بهم نشون دادی…تا زمانی که…این قسمت از سینه…بالا و پایین میشه…باید امید داشت… بهم نشون دادی…تا زمانی که…عشق وجود داشته باشه…همه چیز ممکنه…بهم نشون دادی عشق…جنونه اما…در عین حال… میتونه بعضی پازل هارو…حل کنه…تو بهم نشون دادی و…من فهمیدم…که…تنها چیزی که…همیشه…هرجا…و هر موقعیتی…وجود داره…عشقه…(گریه)
- ۶.۸k
- ۱۳ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط