‌ من زنم

‌ من زنم
من هنوز به خودی خود وجود ندارم.
"ناموس "دیگران هستم.
اعتبارم را از وابستگی به مردی کسب می کنم و "زن و دختر مردم" خطاب می شوم .
حتی به وسیله ی روشنفکرترین مردم سرزمینم.
من زنم
اگر کلامی به اشتباه بگویم، آنگاه که از اشتباهم سخن می رود
بارها و بارها "زن بودنم "با واژگان مختلف به رخم کشیده می شود.
آری من زنم
و سرزمینم با من مهربان نبود.
ولی من آن را خواهم ساخت
آن گونه که خود دوستش می دارم